Ευχαριστώ παιδιά!!

Με πολλή χαρά θέλω κι από δω να ευχαριστήσω δημόσια όλα τα παιδιά του Γ2 που συμμετείχαν στην οργάνωση της γιορτής για τη 17η Νοέμβρη.

Το αποτέλεσμα μας δικαίωσε όλους και έδειξε και σε μας και στους άλλους ότι, όταν προσπαθείτε λίγο περισσότερο από ό,τι συνήθως, μπορείτε να δώσετε εντυπωσιακά αποτελέσματα. Περισσότερα κι από όσα οι ίδιοι πιστεύετε.

Ελπίζω αυτό να μας κάνει να επαναλάβουμε το εγχείρημα και να ξαναπαρουσιάσουμε κάτι στη σκηνή ... στην αποχαιρετιστήρια εκδήλωση, για παράδειγμα.

Αποκρυπτογραφώντας το δίσκο της Φαιστού

Την ιδέα μου τη δώσατε εσείς και επειδή μου άρεσε λέω να το συνεχίσω. Ας προσπαθήσει λοιπόν, όποιος θέλει, να φτιάξει μια δική του ιστορία, αποκρυπτογραφώντας το δίσκο της Φαιστού. Όπως ήδη γνωρίζετε, οι μέχρι τώρα απόπειρες απέτυχαν, όσοι όμως προσπάθησαν να διατυπώσουν υποθέσεις για το περιεχόμενο του κειμένου που απεικονίζεται, υποστήριξαν ότι πρόκειται για κάποια προσευχή, ή τη διήγηση μιας ιστορίας, την αποτύπωση και απόδειξη ενός γεωμετρικού θεωρήματος, ή την καταγραφή ενός ημερολογίου κ.α. Η δική σας φαντασία και εφευρετικότητα πού θα μας οδηγήσει άραγε; Θα δούμε...

Αυτά είναι τα σύμβολα της πρώτης πλευράς:

(A1)	(A2)	(A3)	(A4)
(A5)	(A6)	(A7)	(A8) [.]
(A9)	(A10)	(A11)	(A12)
(A13)	(A14)	(A15)	(A16)
(A17)	(A18)	(A19)	(A20)
(A21)	(A22)	(A23)	(A24)
(A25)	(A26)	(A27)	(A28)
(A29)	(A30)	(A31)

και αυτά της δεύτερης, με τη σειρά που απαντούν στη σπειροειδή διάταξη του δίσκου:

(B1)	(B2)	(B3)	(B4)
(B5)	(B6)	(B7)	(B8)
(B9)	(B10)	(B11)	(B12)
(B13)	(B14)	(B15)	(B16)
(B17)	(B18)	(B19)	(B20)
(B21)	(B22)	(B23)	(B24)
(B25)	(B26)	(B27)	(B28)
(B29)	(B30)

Να δούμε ποιος θα κερδίσει τη δόξα!

Οι πόλεις και η μνήμη

Στην αυλή του Κουμπλάι Χαν, ο Μάρκο Πόλο ξετυλίγει περιγραφές από πόλεις που είδε στις περιηγήσεις του. Όμως οι πόλεις αυτές δεν υπάρχουν σε κανέναν χάρτη. Έχουν ονόματα ελληνικά και λατινικά, ανατολίτικα αλλά και απροσδόκητα, όπως Δωροθέα, Θέκλα, Ζομπάιντε, Ερσιλία. Οι πόλεις του Μάρκο Πόλο δεν ανήκουν σε καμιά χώρα. Ο ταξιδευτής πηγαίνει από τη μια στην άλλη περνώντας αδιευκρίνιστα σύνορα,διανύοντας απροσδιόριστες αποστάσεις. Είναι όλες τους πόλεις παράξενες: άλλοτε άδειες από ανθρώπους ή άδειες από κτίρια, με σκάλες που δεν οδηγούν πουθενά, με καλύβες πάνω σε ξύλινα πόδια ή σωλήνες που τινάζονται στον ουρανό, πόλεις που χτίζονται συνέχεια, πόλεις πάνω σε νεκροπόλεις, πόλεις διπλές, πόλεις νομάδων και ξένων, πόλεις όπου κάθε είδους απιθανότητα είναι δυνατή. Ας δούμε όμως πώς περιγράφει ο συγγραφέας μια από αυτές τις «αόρατες πόλεις».

"Οι πόλεις και η μνήμη 5

Στη Μαυριλία, ο ταξιδιώτης καλείται να επισκεφτεί την πόλη και ταυτόχρονα να παρατηρήσει μερικές παλιές καρτποστάλ που τη δείχνουν όπως ήταν παλιά: η ίδια κι απαράλλακτη πλατεία, με μια κότα στη θέση του σταθμού των λεωφορείων, το περίπτερο της μουσικής στη θέση της ανισόπεδης διάβασης, δύο δεσποινίδες με λευκές ομπρέλες εκεί όπου είναι το εργοστάσιο των εκρηκτικών.Για να μην απογοητεύσει τους κατοίκους, ο ταξιδιώτης οφείλει να επαινέσει την πόλη των καρτποστάλ και να την προτιμήσει από τη σημερινή, προσέχοντας όμως να κρατήσει την προτίμησή του αυτή στα όρια συγκεκριμένων κανόνων: να αναγνωρίσει, για παράδειγμα, ότι αν συγκριθούν το μεγαλείο και η ευμάρεια της σημερινής Μαυριλίας, που έγινε πλέον μητρόπολη, με την παλιά επαρχιώτικη Μαυριλία, το αποτέλεσμα βεβαίως και δεν αποζημιώνει τη χαμένη χάρη, χάρη που όμως μπορεί να χαρεί κανείς σήμερα στις παλιές καρτποστάλ ενώ πριν, με την επαρχιώτικη Μαυριλία μπροστά στα μάτια του, τίποτα το γραφικό δεν θα υπήρχε, κι ούτε γραφική θα φαινόταν σήμερα αν η Μαυριλία παρέμενε όπως ήταν. Άλλωστε μια μητρόπολη έχει κι αυτό το καλό, ότι, μέσα από αυτό που έγινε, μπορείς να θυμάσαι με νοσταλγία αυτό που ήταν.

Καλά θα κάνετε να μην τους πείτε ότι, μερικές φορές, διαφορετικές πόλεις διαδέχονται η μια την άλλη στον ίδιο χώρο και με το ίδιο όνομα, ότι γεννιούνται και πεθαίνουν χωρίς να γνωρίσει η μια την άλλη, χωρίς να επικοινωνήσουν μεταξύ τους. Μερικές μάλιστα φορές, ακόμα και τα ονόματα των κατοίκων παραμένουν ίδια, ακόμα και η προφορά των λέξεων, ακόμα και οι γραμμές των προσώπων τους· αλλά οι θεοί που κατοικούν πίσω από τα ονόματα και πάνω από τους τόπους έφυγαν χωρίς να πουν τίποτα, και στη θέση τους κούρνιασαν νέοι θεοί. Είναι μάταιο να αναρωτηθεί κανείς αν αυτοί είναι καλύτεροι ή χειρότεροι από τους αρχαίους, αφού μεταξύ τους δεν υπάρχει καμιά σχέση, έτσι όπως οι παλιές καρτποστάλ δεν απεικονίζουν τη Μαυριλία όπως ήταν, αλλά μια άλλη πόλη που όλως τυχαίως ονομαζόταν Μαυριλία σαν αυτή."

Ίταλο Καλβίνο, Οι αόρατες πόλεις, εκδ. Καστανιώτη 2004, σελ. 51-52

Με αφορμή το κείμενο που έχουμε μελετήσει, θα προσπαθήσουμε να περιγράψουμε με ανάλογο τρόπο την πόλη μας, αντιγράφοντας το ύφος του συγγραφέα, αφού επιλέξουμε μία από τις παλιές καρτ ποστάλ που βρήκαμε στον ιστότοπο του Συλλόγου Αποφοίτων Ζωσιμαίας Σχολής. Διαλέξτε κάποια από τις εικόνες που ακολουθούν -ή βρείτε μια άλλη στον ιστότοπο που σας παραπέμπω- και περιμένω τα κείμενά σας.


















Κεντρική πλατεία στη δεκαετία του '50

Κεντρική πλατεία στις αρχές της δεκαετίας του '60


















Το κτίριο του Ταχυδρομείου στη δεκαετία του '20



















Πανοραμική φωτογραφία της ακρόπολης του Ιτς Καλέ, στη δεκαετία του '50.



















Μπροστά από το ρολόι, με χιόνια, στη δεκαετία του ΄50



Σημείωση: Για να δείτε καλύτερα την εικόνα πατήστε πάνω της.

Γλώσσες που χάνονται...

Από τη διεθνή κοινότητα έχει οριστεί η 21 Φεβρουαρίου ως η παγκόσμια ημέρα μητρικής γλώσσας. Γιατί αυτή η ανάγκη; Γιατί με τις μετακινήσεις των πληθυσμών συχνά συναντούμε το φαινόμενο πλήθος παιδιών να μην έχουν τη δυνατότητα να εξασκήσουν πια σε σχολικό περιβάλλον τη μητρική τους γλώσσα ή να μην έχουν καν τη δυνατότητα να μάθουν τη μητρική γλώσσα των γονέων τους.

Αυτό το γεγονός συνιστά σημαντική απώλεια τόσο για τους ίδιους όσο και για τη μητρική τους γλώσσα, παρόλο που κάποιοι άλλοι τη μιλούν.

Σκεφτήκατε όμως ποτέ ότι και οι γλώσσες πεθαίνουν!! Και μάλιστα ότι, για κάποιες από αυτές, γνωρίζουμε και την ημερομηνία θανάτου τους!!

«Ο θάνατος μίας γλώσσας σημαίνει ταυτόχρονα την εξαφάνιση μιας πολιτιστικής κληρονομιάς, από ιστορίες μέσω θρύλων μέχρι παροιμίες και αστεία», δήλωσε ο επικεφαλής της UNESCO Κοϊσίρο Ματσουούρα. Γι' αυτό και ο πολιτιστικός τομέας της Unesco σε συνεργασία με 30 γλωσσολόγους από όλον τον κόσμο έχει αποτυπώσει στον παγκόσμιο χάρτη όλες τις γλώσσες που σήμερα κινδυνεύουν να εξαφανιστούν και είναι περίπου 2.500. Παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η διαπίστωση ότι κάποιες από αυτές απαντούν στη χώρα μας. Ο διευθυντής της έκδοσης Κρίστοφερ Μόουσλι δήλωσε ότι περίπου 200 γλώσσες πέθαναν τις προηγούμενες τρεις γενιές. Πέρυσι η γλώσσα της Αλάσκας Eyak εξαφανίστηκε με τον θάνατο της τελευταίας που την ομιλούσε, της Μαρί Σμιθ Τζόουνς. Επίσης, σύμφωνα με άρθρο των New York Times που αναδημοσιεύει μεταφρασμένο η εφημερίδα Καθημερινή, κάθε 14 ημέρες πειθαίνει μία γλώσσα.

Οι συνηθέστεροι λόγοι για την εξαφάνιση μίας γλώσσας: οι πόλεμοι και ο αναγκαστικός εκτοπισμός λαών. Οι γλώσσες εξαφανίζονται επίσης επειδή οι μετανάστες αντικαθιστούν την μητρική τους γλώσσα με τη γλώσσα της χώρας όπου εγκαθίστανται μόνιμα.

Επισκεφτείτε το δικτυακό τόπο της Unesco και δείτε το διαδραστικό χάρτη. Επιλέξτε ως περιοχή την Ελλάδα και παρατηρήστε τα δεδομένα. Μπορείτε επίσης να ενημερωθείτε, στα ελληνικά, για τις 10 σπανιότερες γλώσσες του πλανήτη μέσα από το άρθρο της ηλεκτρονικής εφημερίδας Σύγχρονη Άποψη. Τις μιλούν από ένας έως 8 άνθρωποι μόνον.

Δεν απειλούνται όμως μόνον οι γλώσσες των οποίων οι φυσικοί ομιλητές φθίνουν. Προβλήματα αποδυνάμωσης και συρρίκνωσης παρουσιάζει πολύ μεγάλος αριθμός γλωσσών. και σύμφωνα με τον D. Crystal*, διεθνώς καταξιωμένο καθηγητή γλωσσολογίας, μια σημαντική αιτία γι' αυτό είναι η έλλειψη θετικής στάσης απέναντι στη γλωσσική ποικιλία. Σε άρθρο του στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας το Βήμα ο Γ. Μπαμπινιώτης δημοσιεύει "Εναλλακτική πρόταση για τη σωτηρία των γλωσσών" και το ερώτημα αν έχουν μέλλον οι συρρικνούμενες γλώσσες απαντά:

"Ας μπούμε, λοιπόν, κατευθείαν στην καρδιά τού θέματος: Εχουν μέλλον οι γλώσσες μας; Απαντώ: Ναι, υπό προϋποθέσεις.

α) Με την προϋπόθεση ότι θα υπάρξει οργανωμένη-συντονισμένη ευαισθητοποίηση των πολιτών σε όσο γίνεται περισσότερες χώρες και ότι θα συνοδευθεί από έμπρακτη υποστήριξη, θεσμικού-υποχρεωτικού τύπου, η υιοθέτηση και προώθηση τής γλωσσικής πολυμορφίας, τής εκμάθησης και τής χρήσης περισσοτέρων γλωσσών πέρα από τη μητρική.

β) Οτι θα υπάρξει αγώνας να συνειδητοποιηθεί το πρόβλημα τής εξαφάνισης, ο «θάνατος των γλωσσών» που επέρχεται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς.

γ) Οτι θα υπάρξει έμπρακτη καλλιέργεια τής γλωσσικής πολυμορφίας (τής πολυγλωσσίας) στην Εκπαίδευση και στην Επικοινωνία. Να μπορεί να μαθαίνει ο μαθητής στο σχολείο περισσότερες γλώσσες με δική του επιλογή (έστω και «μικρότερες», λιγότερο γνωστές γλώσσες, π.χ. την Πορτογαλική, ή και μεγαλύτερες, την Ισπανική, τη Γαλλική, τη Γερμανική). Να καθιερωθεί δε η δυνατότητα χρήσης περισσοτέρων γλωσσών σε μορφές επικοινωνίας όπως τα όργανα τής E.E., τα Συνέδρια, οι ομιλίες κ.λπ., με τη διευκόλυνση τής διερμηνείας/μετάφρασης.

δ) Να δοθεί έμφαση στην κατάρτιση και αξιοποίηση διερμηνέων και μεταφραστών σε ποικίλες γλώσσες. Γιατί η μετάφραση είναι η άμυνα των ολιγότερο ομιλουμένων γλωσσών απέναντι στην κυριαρχία τής μίας γλώσσας, αλλά συγχρόνως και πηγή εμπλουτισμού κάθε γλώσσας με νέες λέξεις.

ε) Να εξασφαλισθεί η καλύτερη δυνατή γνώση και χρήση τής μητρικής γλώσσας, γιατί αυτό θα βοηθήσει να παραμείνει κανείς αμετακίνητος στη γλώσσα του με αίσθημα ασφαλείας και αυτοεκτίμησης. Και μη ξεχνάμε: το κάστρο μιας γλώσσας πέφτει από μέσα. Αλώνεται εσωτερικά, με την παραμέληση, αποδυνάμωση και υποχώρηση τής γνώσης τής μητρικής γλώσσας. Οσο καλύτερα έχουμε κατακτήσει τη μητρική μας γλώσσα, τόσο μεγαλύτερες είναι οι αντοχές μας στην επίδραση και κυριαρχία μιας άλλης γλώσσας. Οι δε μικρές γλώσσες, όπως η δική μας, χρειάζονται μεγάλες αντοχές."

Για να τελειώσει με τη θέση ότι "H γλωσσική πολυμορφία αποτελεί «ευλογία» για τον πολιτισμό μας· δεν είναι «επικοινωνιακή δυσπλασία» που χρειάζεται να καταπολεμηθεί".

Μπορείτε κι εσείς, αφού διαβάσετε τα κείμενα στα οποία σας παραπέμπουν οι υπερσύνδεσμοι να διατυπώσετε κάποια επιχειρήματα που θα υποστηρίζουν αυτή τη θέση; Κάντε μια δική σας ανάρτηση στην οποία θα δημοσιεύετε το κείμενό σας -θέση και επιχειρήματα.

*D. Crystal, Language Death, Cambridge University Press, 2000.

Διαφήμιση για τα Γιάννενα

Ν. Σαμέλη

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ ΕΚΔΡΟΜΗ

Ένα Σαββατοκύριακο κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μου διακοπών αποφασίσαμε η οικογένειά μου, εγώ και ο ξάδερφός μου Ορέστης να πάμε μια εκδρομή κοντά στα Γιάννενα. Για να απολαύσουμε τη διαδρομή και να μην ταλαιπωρηθούμε διαλέξαμε τη σύντομη Εγναντία Οδό.

Έτσι το πρωί του Σαββάτου ξεκινήσαμε το ταξίδι μας. Η πρώτη μας στάση ήταν στο αρχαίο θέατρο της Δωδώνης. Ενας αρχαιολογικός χώρος που προσελκύει πολλούς ξένους και Έλληνες και είναι κατάλληλος για τη γνωριμία των παιδιών με τη φύση. Στη συνέχεια σταματήσαμε στην Πάργα όπου καθήσαμε σε ένα παλιό και παραδοσιακό εστιατόριο της περιοχής δοκιμάζοντας απολαυστικές λιχουδιές.

Όταν τελειώσαμε το φαγητό κάναμε μια βόλτα στα στενά σοκάκια όπου συναντήσαμε υαλοπωλεία και ερασιτέχνες ζωγράφους που κάθονταν στην άκρη του δρόμου και αποτύπωναν πάνω σε καμβά σκηνές απο τις καθημερηνές ασχολίες των ντόπιων κατοίκων και όμορφα τοπία. Η γαλανή θάλασσα μας καλούσε για μια βουτιά στα νερά της αλλά δυστυχώς η ώρα περνούσε και εμείς έπρεπε να συνεχίσουμε την εκδρομή μας με προορισμό τη γραφική Άρτα.

Κατευθυνθήκαμε στο πιο πολυτραγουδισμένο μέρος, στο γεφύρι της Άρτας και καθίσαμε στην όχθη του ποταμού Αράχθου θαυμάζοντας το υπέροχο ηλιοβασίλεμα. Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν τα ροζ και κόκκινα τριαντάφυλλα που στόλιζαν τα παράθυρα των σπιτιών. Και ενω ο ήλιος χανόταν πίσω από τα βουνά ακούσαμε φωνές από μια ομάδα νέων παιδιών που κρατώντας πανό στα χέρια τους έπαιρναν μέρος σε μια διαδήλωση για την προστασία του περιβάλλοντος. Στην άλλη άκρη του γεφυριού συναντήσαμε ένα ρακένδυτο ζητιάνο που ικέτευε για λίγα χρήματα.

Κάπου εδώ τελείωνε και η ημερήσια εκδρομή μας και όλοι επιστρέψαμε στα Γιάννενα γεμάτοι ευχάριστες εντυπώσεις και ατέλειωτη χαρά.

ΣΑΜΕΛΗ ΝΙΚΟΛΕΤΤΑ

Απόλαυση χωρίς φόβο

Το πρώτο παγωτό με 0% λιπαρά.


Έχει καταπληκτική γεύση και είναι το πρώτο παγωτό που το τρως με ευχαρίστηση και όχι με φόβο...

Δοκίμασέ το, δεν θα χάσεις ...

Ο βίος ενός ζητιάνου

Ήταν βράδυ 25^ης Δεκεμβρίου και ο παππούς μου άρχισε πάλι να διηγείται της ιστορίες από τα παλιά.

"Κάποτε.." αρχίζει , "… ήταν ένα μικρό παιδί το οποίο ζούσε στην εποχή των πολέμων και της φτώχιας. Ήταν ρωσσαγγλογάλλος ζητιάνος και τον έλεγαν Ορέστη. Πήγαινε σε ένα νυχτερινό σχολείο για να μάθει γράμματα, αλλά επειδή ήταν κακός μαθητής αποφάσισε να το σταματήσει και να ψάξει να βρει κάποια δουλειά. Έμενε στην Πάργα και έψαχνε να βρει κάθε είδους δουλειά που υπήρχε. Προσπάθησε να βρει δουλειά σαν πωλητής σε υαλοπωλεία, σε κάθε είδους παρόμοια μαγαζιά και ακόμα προσπάθησε να μάθει την τέχνη του αγιογράφου, αλλά δυστυχώς σε κανένα από αυτά δεν κατάφερε να εργαστεί λόγω της ηλικίας του, αλλά και επειδή ήταν Ρωσσαγγλογάλλος ζητιάνος. Όταν πλέον ενηλικιώθηκε, αποφάσισε να βρει μια σοβαρή δουλειά για να θρέψει τον εαυτό του, αλλά κι αργότερα την οικογένειά του. Ήθελε πολύ να γίνει ζωγράφος, αλλά δεν τα κατάφερε, γιατί δεν αποφοίτησε από την κατάλληλη σχολή. Μετά από κάποια χρόνια, λόγω της ανεργίας και της φτώχειας, κατάλαβε πως πρέπει να ζήτησει από κάπου βοήθεια για να του βρουν μια καλή δουλειά. Έτσι έστειλε μια αυτοβιογραφία του σε έναν Ρώσο συνταγματάρχη στην Λάρισα, ο οποίος ήταν μακρινός του συγγενής. Αυτός κατάφερε και του βρήκε μια σοβαρή δουλεία από την οποία έβγαλε αρκετά χρήματα.

Αρκετά χρόνια αργότερα, συνειδητοποίησε πως πρέπει να φτιάξει την δικιά του οικογένεια, τότε ένας κοντινός του φίλος, τον οποίον φωνάζανε Παπατρέχα, για άγνωστους μέχρι σήμερα λόγους, έγινε το μέσο για να αρχίσει η γνωριμία του με την Μόνικα, μια σοβαρή κοπέλα, με την οποία δουλεύανε μαζί. Στη συνέχεια, αφού γνωρίστηκαν καλά αγαπηθήκανε, παντρεύτηκαν και κάνανε ένα παιδάκι το οποίο ήταν πολύ όμορφο και το αγαπούσανε και οι δύο πολύ. Ξαφνικά ξεσπάει ένας πόλεμος και όλος ο κόσμος πανικόβλητος φώναζε "έχουμε πόλεμο", προστατευτείτε. Αναγκαστικά ο Ορέστης έπρεπε να πάει να πολεμήσει για την πατρίδα κι έπρεπε να αφήσει την οικογένεια του και να φύγει. Στην διάρκεια του πολέμου καταφτάνει ένα γράμμα στην Μόνικα, το οποίο ανέφερε ότι ο Ορέστης σκοτώθηκε και το μόνο που απέμεινε ήταν κάποια πράγματα για το παιδί κι ένα σημείωμα που έγραφε "Στο παιδί μου".

Κάπου εδώ τελείωσε η ιστορία του παππού κι ενώ εμάς μας είχε πάρει ο ύπνος κάτω από το τζάκι, αυτός συνέχισε να μας λέει τα ηθικά διδάγματα που έβγαιναν από την παραπάνω ιστορία…

Διαφήμηση

Τώρα στην αγορά μας ήρθε το νέο λίπασμα που παράγεται από φρέσκια κοπριά χοίρων. Το νέο μας προϊον ονομάζεται λιπασματέξ. Αγρότες και αγρότισες, δημιουργήσαμε το καλύτερο προϊον για εσάς, δοκκιμάστε και δεν θα χάσετε παρά μόνο θα κερδίσετε μια υπέροχη σοδειά!!
‘Όχι πια στα χημικά λιπάσματα, πάρτε λιπασματέξ, που είναι βιολογικό. θα με θυμηθείτε!!!

ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΚΥΚΛΑΔΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ

Ένας «εκκολαπτόμενος» δημοσιογράφος δημοσίευσε στο σχολική του εφημερίδα το παρακάτω κείμενο σχετικά με τον Κυκλαδικό πολιτισμό, το οποίο περισσότερο μας δημιουργεί ερωτήματα παρά μας λύνει απορίες.

Ας το διαβάσουμε.

«Ιστορίες από το μακρινό παρελθόν.

Οι Έλληνες έχουν εξαπλωθεί στον ευρύτερο χώρο της Μεσογείου και, εκτός από την ηπειρωτική χώρα, δημιουργούν και συντηρούν οικισμούς σε πολλές περιοχές του Αιγαίου. Σε όλες τις φάσεις της ιστορικής περιόδου που αποκαλούμε Εποχή του Χαλκού ανθούν οικισμοί στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Κυκλάδων και αφήνουν μέχρι σήμερα τα ίχνη τους κάτω από το όνομα Κυκλαδικός πολιτισμός.
Διαθέτοντας άφθονες πρώτες ύλες οι κάτοικοι των νησιών κατεργάζονται τα μέταλλα και το λίθο με σημαντικά αποτελέσματα για τις τοπικές κοινωνίες και την οικονομία τους. Η γεωγραφική θέση, η μορφολογία του εδάφους, το κλίμα της περιοχής συμβάλλουν σημαντικά στην άνθηση και διατήρηση αυτού του πολιτισμού, από τον οποίο έχουν έρθει στο φως πλήθος αντικειμένων, χάρη στην αρχαιολογική σκαπάνη. Η κυκλαδική γλυπτική, για παράδειγμα, έχει κάνει γνωστή παγκόσμια την περιοχή με τα φημισμένα ειδώλιά της. Οι τοιχογραφίες με τα λαμπερά ακόμη χρώματα ζωντανεύουν μπρος στα μάτια μας σκηνές της ζωής και τα κεραμικά αντικείμενα μας διηγούνται μέσα από το σχήμα και το διάκοσμό τους πλήθος καθημερινές ιστορίες για τη χρήση τους. Αν κάποιοι πιστεύουν ότι οι νεκροί μένουν σιωπηλοί, θα πρέπει να μελετήσουν τα κυκλαδικά νεκροταφεία. Με το πλήθος αντικειμένων που περιέχουν συνιστούν τα πιο εύγλωττα ιστορικά τεκμήρια για την εποχή.
Οι κυκλαδίτες φαίνεται ότι για μια μεγάλη περίοδο έζησαν μια ήρεμη και ευχάριστη ζωή, επικοινωνώντας συχνά με τους άλλους ελληνικούς πολιτισμούς που άνθισαν παράλληλα στην ευρύτερη περιοχή, γύρω στο 2300 όμως, όπως όλα δείχνουν, μεγάλη αναστάτωση τους βρήκε, γι’ αυτήν όμως θα μιλήσουμε σε επόμενο άρθρο μας.
Θα τα ξαναπούμε σύντομα φίλοι μου, με νέες ιστορίες από το παρελθόν».

Εμείς, ως "εκκολαπτόμενοι" ιστορικοί, θα αναλάβουμε να δώσουμε απαντήσεις σε όλα τα σκοτεινά σημεία του κειμένου και να γνωρίσουμε πολύ περισσότερα πράγματα για τον κυκλαδικό πολιτισμό.

Στην προσπάθειά μας αυτή θα έχουμε ως βοηθό μας το διαδίκτυο και ειδικότερα θα χρησιμοποιήσουμε τις πληροφορίες που μας προσφέρουν δύο, κυρίως, σημαντικοί ιστότοποι:
Η Ελληνική Ιστορία του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού και το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης.

ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ

Η εργασία που πρέπει να κάνουμε είναι μεγάλη γι αυτό θα τη χωρίσουμε σε επιμέρους τμήματα και, για να τα μελετήσουμε, θα χωριστούμε κι εμείς σε 7 διαφορετικές ομάδες των τριών ατόμων (η ομάδα ---- θα έχει 4 άτομα).

Κάθε ομάδα λοιπόν θα ερευνήσει και θα προσπαθήσει να απαντήσει γραπτά στα ερωτήματα που παρουσιάζονται στο αντίστοιχο φύλλο εργασίας της.

Στο τέλος, αφού όλοι ανακοινώσουν τα αποτελέσματα της ιστορικής τους έρευνας, θα έχουμε καταφέρει να ζωντανέψουμε πολλές και διαφορετικές πτυχές του μακρινού αυτού πολιτισμού, που εξακολουθεί να μας επηρεάζει.

Για να εργαστούμε γρήγορα και αποτελεσματικά, κάθε ομάδα ορίζει :

-έναν υπεύθυνο για την πλοήγηση στο διαδίκτυο με βάση τις συνδέσεις που δίνονται στο φύλλο εργασίας της

-έναν γραμματέα, που θα κρατά σημειώσεις για τις απαντήσεις στις ερωτήσεις του φύλλου εργασίας της και θα συντάξει το τελικό κείμενο με τη βοήθεια και των άλλων μελών της ομάδας. Αυτός, πρώτα από όλα αντιγράφει το φύλλο εργασίας της ομάδας του σε ένα αρχείο του επεξεργαστή κειμένου και κρατά τις σημειώσεις του κάτω από κάθε ερώτηση.

-τον υπεύθυνο της παρουσίασης του τελικού προϊόντος της εργασίας, το οποίο μπορεί να είναι κείμενο, κείμενο και εικόνες, παρουσίαση σε διαφάνειες και ό,τι άλλο σκεφτεί η ίδια η ομάδα ότι ταιριάζει στο είδος των ερωτημάτων που έχει να απαντήσει και προλαβαίνει να το κάνει στον περιορισμένο χρόνο που διαθέτει.

Το τέταρτο άτομο της ομάδας ---- θα έχει την υποχρέωση, μετά την παρουσίαση των ομάδων, να συγκεντρώσει τις πληροφορίες και να τις μοιράσει σε όλες τις ομάδες.

Ο ΣΤΟΧΟΣ

Ο στόχος μας είναι όταν ενώσουμε τα επτά διαφορετικά κείμενα που έχουν δημιουργηθεί να μπορούμε να ξαναγράψουμε το αρχικό άρθρο με τέτοιο τρόπο, ώστε να αποτελεί ένα ιστορικό κείμενο, σαν αυτά που βρίσκουμε στο βιβλίο της ιστορίας μας.

ΧΡΟΝΟΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΕΡΓΑΣΙΩΝ

Ο χρόνος είναι πολύτιμος γιατί είναι περιορισμένος. Θα εργαστούμε λοιπόν τηρώντας όσο αυστηρότερα γίνεται το χρονοδιάγραμμα που ακολουθεί.

Την πρώτη διδακτική ώρα κάθε ομάδα πλοηγείται στις σελίδες που παρουσιάζονται με τη μορφή υπερδεσμών (κρατώντας πατημένο το πλήκτρο ctrl και κάνοντας κλικ πάνω στα μπλε γράμματα με το ποντίκι), αντλεί τις πληροφορίες που χρειάζεται και κρατά σημειώσεις σε ηλεκτρονική μορφή. Δημιουργεί από τις σημειώσεις αυτές το τελικό κείμενο για την παρουσίασή της.

Τη δεύτερη διδακτική ώρα παρουσιάζεται το υλικό όλων των ομάδων. Κάθε ομάδα έχει στη διάθεσή της μόνο 5 λεπτά για την παρουσίαση του υλικού της, γι΄ αυτό το κείμενό της δεν πρέπει να είναι εκτενές.

Την ώρα της παρουσίασης κάθε ομάδας όλοι οι υπόλοιποι αξιολογούν το αποτέλεσμα με βάση το κριτήριο αξιολόγησης που θα σας δοθεί τυπωμένο ως φύλλο εργασίας.

Ο υπεύθυνος για τη συγκέντρωση των εργασιών παίρνει τα κείμενα και από τις επτά ομάδες και αναλαμβάνει, σε συνεργασία με μένα, να τα φωτοτυπήσει και να τα μοιράσει σε όλους του μαθητές της τάξης.

Εναλλακτικά, ο ίδιος μαθητής αναλαμβάνει να ξαναγράψει το αρχικό άρθρο συμπεριλαμβάνοντας όλες τις πληροφορίες που τώρα έχουμε στη διάθεσή μας.

ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ

-σχεδιάζουμε ειδώλια επηρεασμένα από την κυκλαδική τεχνοτροπία τα οποία όμως θα αναπαριστούν συνήθειες του σημερινού πολιτισμού
-παραποιούμε «εκμοντερνίζοντας» κάποιες από τις διάσημες κυκλαδικές τοιχογραφίες
-συντάσσουμε μια φανταστική ιστορία εμπνευσμένη από ένα ειδώλιο ή μια τοιχογραφία
-δημιουργούμε ένα κολάζ εικόνων από αντικείμενα του κυκλαδικού πολιτισμού


ΟΜΑΔΑ 1

Όνομα
Αρμοδιότητα στη ομάδα


Ποια χρονική περίοδο αποκαλούμε κυκλαδικό πολιτισμό και σε ποιες επιμέρους φάσεις διαιρείται; Μπορείτε να σημειώσετε 2-3 σημαντικούς οικισμούς για κάθε περίοδο;

http://www.cycladic.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=NODE&cnode=37&clang=0
http://www.fhw.gr/chronos/02/islands/gr/habitation/mc/index.html
http://www.fhw.gr/chronos/02/islands/gr/habitation/eb/index.html
http://www.fhw.gr/chronos/02/islands/gr/habitation/lc/index.html

Ο Κυκλαδικός πολιτισμός αποτελεί τμήμα της γενικότερης ιστορικής περιόδου που αποκαλούμε Εποχή του Χαλκού. α)Τι είδους μέταλλα κατεργάζονται στις Κυκλάδες, β) που βρίσκονται οι πηγές των πρώτων υλών, γ) τι είδους αντικείμενα παράγονται με τη χρήση των μετάλλων και δ) ποια αποτελέσματα έφερε η διάδοση της χρήσης του μετάλλου στο είδος της κοινωνίας και της οικονομίας;

http://www.cycladic.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=resource&cresrc=140&cnode=40&clang=0
http://www.fhw.gr/chronos/02/islands/gr/technology/metallurgy/index.html
http://www.fhw.gr/chronos/02/islands/gr/gallery/gallery.html
http://www.fhw.gr/chronos/02/islands/gr/economy/index.html
http://www.fhw.gr/chronos/02/islands/gr/society/index.html

ΟΜΑΔΑ 2
Όνομα
Αρμοδιότητα στη ομάδα


Μελετώντας τα στοιχεία που αφορούν τη γεωγραφική θέση, τη μορφολογία του εδάφους και ο περιβάλλον των Κυκλάδων, πού θεωρείς ότι οφείλεται η ανάπτυξη σημαντικού πολιτισμού στο χώρο αυτό;

http://www.cycladic.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=NODE&cnode=36&clang=0

Τι είδους αντικείμενα συναντούμε μεταξύ των ευρημάτων της κυκλαδικής τέχνης;

http://www.cycladic.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=NODE&cnode=34&clang=0
http://www.cycladic.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=resource&cresrc=138&cnode=40&clang=0
http://www.cycladic.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=resource&cresrc=140&cnode=40&clang=0
http://www.cycladic.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=resource&cresrc=133&cnode=40&clang=0
http://www.fhw.gr/chronos/02/islands/gr/gallery/gallery.html

Από ποιες πηγές αντλούμε πληροφορίες για την ενδυμασία των κατοίκων του Αιγαίου κατά την κυκλαδική περίοδο και τι γνωρίζουμε για τις ενδυματολογικές τους συνήθειες;

http://www.fhw.gr/chronos/02/islands/gr/society/clothes/index.html

ΟΜΑΔΑ 3
Όνομα
Αρμοδιότητα στη ομάδα



Η κυκλαδική γλυπτική είναι αυτή που έκανε τον κυκλαδικό πολιτισμό διεθνώς γνωστό μέσα από τα ειδώλιά της. Τι σημαίνει ο όρος ειδώλιο;

Από τι υλικό κατασκευάζονται κατά κύριο λόγο και πώς γινόταν η κατεργασία του υλικού τους από τους τεχνίτες της εποχής;

Τι προβλήματα συναντούν οι αρχαιολόγοι και οι ιστορικοί όταν προσπαθούν να μας μελετήσουν την τεχνική κατασκευής των ειδωλίων και να μας πληροφορήσουν για τη χρήση τους;

http://media.yen.gr/atlas/glossari.asp
http://www.fhw.gr/chronos/02/islands/gr/glossary/index.html
http://www.fhw.gr/chronos/02/islands/gr/technology/figurines/index.html
http://www.cycladic.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=resource&cresrc=143&cnode=40&clang=0
http://www.cycladic.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=resource&cresrc=141&cnode=40&clang=0
http://www.fhw.gr/chronos/02/islands/gr/gallery/gallery.html

ΟΜΑΔΑ 4
Όνομα
Αρμοδιότητα στη ομάδα


Πόσων ειδών ειδώλια μπορούμε να διακρίνουμε στην Κυκλαδική τέχνη; Ποια είναι τα πολυπληθέστερα, τι συνήθως αναπαριστούν και τι συμπεράσματα βγάζουμε για τη χρήση τους;

Ποιο είδος σύγχρονης τέχνης φαίνεται να έχει επηρεαστεί από την Κυκλαδική τέχνη; Μπορείτε να επιλέξετε κάποιες εικόνες που να υποστηρίζουν την απάντησή σας; (μπορείτε να χρησιμοποιήσετε εκτός από τις ιστοσελίδες που σας δίνονται και την εύρεση μέσω του Google Εικόνες)

http://www.cycladic.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=resource&cresrc=141&cnode=40&clang=0
http://www.cycladic.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=resource&cresrc=126&cnode=40&clang=0
http://www.cycladic.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=resource&cresrc=123&cnode=40&clang=0
http://www.cycladic.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=resource&cresrc=100&cnode=77&clang=0
http://www.fhw.gr/chronos/02/islands/gr/gallery/gallery.html

ΟΜΑΔΑ 5
Όνομα
Αρμοδιότητα στη ομάδα


Ποια στοιχεία γνωρίζουμε για τους οικισμούς της πρωτοκυκλαδικής περιόδου και σε τι είδους αρχαιολογικά ευρήματα στηριζόμαστε;

http://www.cycladic.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=resource&cresrc=139&cnode=40&clang=0
http://www.fhw.gr/chronos/02/islands/gr/habitation/index.html

Ποιος ήταν ο ρόλος του χρώματος στην κυκλαδική τέχνη; Πώς γνωρίζουμε σήμερα εάν χρησιμοποιήθηκαν χρώματα στη διακόσμηση των ειδωλίων και τι είδους ερμηνείες δίδονται;
Σε πoια άλλα αντικείμενα της κυκλαδικής τέχνης διαπιστώνουμε χρωματική διακόσμηση;

http://www.cycladic.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=resource&cresrc=138&cnode=40&clang=0
http://www.fhw.gr/chronos/02/islands/gr/gallery/gallery.html

ΟΜΑΔΑ 6
Όνομα
Αρμοδιότητα στη ομάδα


Οι ταφικές συνήθειες μας παρέχουν σημαντικές πληροφορίες για έναν πολιτισμό. Για τον Πρωτοκυκλαδικό πολιτισμό ιδιαίτερα, τα στοιχεία που αντλούνται από τις ανασκαφές των νεκροταφίων είναι εξαιρετικά σημαντικά. Για ποιο λόγο;

Τι είδους νεκροταφεία συναντούμε στις διαφορετικές υποδιαιρέσεις της πρωτοκυκλαδικής περιόδου και σε τι συμπεράσματα μας οδηγούν τα ευρήματα σ’αυτά;

http://www.cycladic.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=resource&cresrc=133&cnode=40&clang=0
http://www.fhw.gr/chronos/02/islands/gr/society/burials/index.html

ΟΜΑΔΑ 7
Όνομα
Αρμοδιότητα στη ομάδα


Οι ιστορικοί μας αναφέρουν ότι γύρω στο 2300 η ζωή στα νησιά των Κυκλάδων αναστατώθηκε. Από ποια αρχαιολογικά ευρήματα αντλούν πληροφορίες και πώς τις ερμηνεύουν;

http://www.cycladic.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=node&cnode=39&clang=0
http://www.cycladic.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=node&cnode=38&clang=0

Τι είδους αναπαραστάσεις συναντούμε στις τοιχογραφίες και στη διακόσμηση των κεραμικών της κυκλαδικής τέχνης; Σε ποια συμπεράσματα μας οδηγούν αυτές οι εικόνες για το είδος του πολιτισμού που αναπτύχθηκε στην περιοχή;

http://www.fhw.gr/chronos/02/islands/gr/religion/index.html
http://www.fhw.gr/chronos/02/islands/gr/gallery/religion/3a.html
http://www.fhw.gr/chronos/02/islands/gr/gallery/economy/4.html
http://www.fhw.gr/chronos/02/islands/gr/technology/index.html
http://www.fhw.gr/chronos/02/islands/gr/technology/fresco/index.html
http://www.fhw.gr/chronos/02/islands/gr/technology/pottery/index.html
http://www.fhw.gr/chronos/02/islands/gr/gallery/gallery.html

Β. Κορνάρου, Ερωτόκριος

Μια σημαντική δεξιότητα που πρέπει να αποκτήσουμε είναι η σωστή ανάγνωση των λογοτεχνικών κειμένων. Κάθε κειμενικό είδος έχει το ιδιαίτερο ύφος του και η σωστή του ανάγνωση είναι ένα σημαντικό βήμα για την ουσιαστικότερη κατανόησή του.

Ο Ερωτόκριτος γραμμένος στο κρητικό ιδίωμα και σε δεκαπεντασύλλαβο επιβάλλει τον τόνο ανάγνωσης, αλλά και μελοποίησής του.

Ακούστε την ανάγνωση από σημαντικούς ηθοποιούς του θεάτρου μας,

το Μάνο Κατράκη

τη Λυδία Κονιόρδου

και μια από τις ωραιότερες μελοποιημένες αποδόσεις από τον κρητικό τραγουδιστή Νίκο Ξυλούρη

Τι θα λέγατε στην πρόταση να ετοιμάσετε μια ωραία ανάγνωση των στίχων Δ 1003-1038, που περιγράφουν τη μάχη Αθηναίων και Βλάχων και να εικονοποιήσετε το αποτέλεσμα;

Παραλλαγές του Γεφυριού της Άρτας από το Ιπποκράτειο Γυμνάσιο Κω

Επειδή μέσα από το ιστολόγιο δεν εκφραζόμαστε μόνον, αλλά επικοινωνούμε κιόλας είναι πολύ όμορφο να βλέπουμε και τις εργασίες άλλων συμμαθητών μας που εργάζονται αντίστοιχα.

Στο ιστολόγιο τους Ιπποκρατείου Γυμνασίου της Κω, "Ανάμεσα στους τοίχους", οι μαθητές του Γ4 δοκίμασαν την ποιητική τους φαντασία δημιουργώντας παραλλαγές της παραλογής του Γεφυριού της Άρτας. Να τα αποτελέσματα:

"Σήμερα θα σας παρουσιάσουμε κάτι διαφορετικό. Δημιουργική γραφή βασισμένη στην παραλογή «Του γιοφυριού της Άρτας». Την ιδέα την είχε η φιλόλογος μας, όταν είδε αυτή εδώ την ανάρτηση
http://3gymnasio-toumpas-thessalonikis.blogspot.com/2009/05/blog-post.html

από το Γυμνάσιο Τούμπας Θεσσαλονίκης. Μας ανέθεσε ως εργασία να γράψουμε μια δική μας παραλλαγή της παραλογής! Δηλ. να αλλάξουμε το τέλος της παραλογής αρχίζοντας από όποιο σημείο του ποιήματος θέλαμε, αρκεί να χρησιμοποιούσαμε ίδιο στίχο και να κρατούσαμε την ομοιοκαταληξία. Σας παραθέτουμε λοιπόν τις «παραλογές» που διαλέξαμε ομόφωνα ως τις πιο πετυχημένες ανάμεσα στα γραπτά των συμμαθητών μας!

……………………………………………………….
«Γοργά ντύσου, γοργά άλλαξε, γοργά να πας το γιόμα,
Γοργά να πας και να διαβείς της Άρτας το γιοφύρι»
Αμέσως κείνη εκίνησεν να πα εκεί στο γιοφύρι,
και μόλις φτάνει φύτεψεν του αντρός της μέγα πόνο.
Νεράκι ευθύς της ζήτησε και το ‘δωκεν του αντρός της
μα κείνος μέσα έκλαψε και φάνηκε ο καημός του.
«Γιατί μένα τον άμοιρο; μου λέτε τι έχω κάνει;
και να ‘μαι τόσο άτυχος, δεν ξέρω τι να κάνω.
Μήνυμα μ’ έστειλαν κακό, μου λεν να μη δουλεύω,
Γιοφύρι τέτοιο δε μπορώ να χτίσω, αν και πεισμώνω.
Καθώς το γιόμα χτίζουμε, το βράδυ αυτό γκρεμιέται
μια λύση μόνο είν’ αρκετή, για να το καθηλώσω»
«Και τι σου εθέτουν άντρα μου;τι πρέπει εσύ να κάνεις;
Τι τολμηρό κι απρόσμενο σε κάνει κι όλο κλαίεις;»
Εσένα στα θεμέλια αυτά αν στοιχειώσω κι αποθάνεις,
τότε γιοφύρι θα χτιστεί, διαβάτες θα διαβούνε»
Κι η όμορφη γυναίκα του χαμογελά και του αντρός της
και λέει: «Αν πρέπει να γενεί αυτό που λες και κλαίεις,
γω αντίσταση δε θα σταθώ, αφού είναι το μοιραίο».
Μα το πουλί επενέβηκεν και σώζει τη γυναίκα
και λέει: « Δεν πρέπει να γενεί αυτό που λέω τ’ αφέντη,
δεν είναι αυτό το τυχερό, δεν είναι το μοιραίο.
Το θάρρος το απαράμιλλο, το θάρρος και των δυο σας,
αυτό είναι που στέριωσε της Άρτας το γιοφύρι».
Θωμάς



…………………………………………………
-«Κόρη το λόγο άλλαξε κι άλλη κατάρα δώσε
Πόχεις μονάκριβο αδερφό μη λάχει και περάσει».
Κι αυτή γυρνάει και του λέει:
«Την κατάρα δεν αλλάζω, που στα πόδια μου να πέσεις να με παρακαλείς.
Εύχομαι όλους να σας ακολουθεί, γιατί με στοιχειώσατε άδικα έτσι όμορφη και μικρή»
Αυτά είπε η γυναίκα και σώπασε για πάντα.
Αουρόρα


…………………………………………………………
«Τράβα καλέ μ’ τον άλυσο, τράβα την αλυσίδα,
Τι όλον τον κόσμο ανάγειρα και τίποτες δεν ήβρα».
Τ’ άκουσε ο πρωτομάστορας και του θανάτου πέφτει.
Στενάζει, τρέμουν τα βουνά, στενάζουν κι οι ραχούλες.
Μεμιάς πηδά ο μάστορας και πέφτει στην καμάρα.
-Το δαχτυλίδι θε να βρω μαζί σου αγαπημένη
κι εσείς μαστόροι ξακουστοί το έργο συνεχίστε,
γιατί για μας είναι γραφτό εδώ να στοιχειωθούμε»
Ένας πηχάει με το μυστρί κι άλλος με τον ασβέστη
και ο μικρός ο παραγιός ρίχνει το μέγα λίθο.
Με κλάματα και μ’ οδυρμούς τον κύρη του στοιχειώνει,
τον κύρη του και την κυρά που πέθαναν αντάμα.
Σαράντα πέντε μάστοροι κι εξήντα μαθητάδες
Γιοφύριν εθεμέλιωσαν στης Άρτας το ποτάμι.
Δανάη

ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΔΩΣΕΤΕ ΚΑΙ ΜΙΑ ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΕΚΔΟΧΗ.

Ο Κρητικός Πόλεμος

'Ητανε μια φορά και έναν καιρό 3 άνθρωποι, ο Παπατρεχας, ο φίλος του ο Ρωσσαγγλογάλος και ο Ορέστης και είχαν μια πολύ μεγάλη αποστολή. Tο όνομά της αποστολής ήταν «ο κρητικός πόλεμος». Η αποστολή τους ξεκίνησε από τη δύσβατη περιοχή της Δωδώνης, που ήταν φημισμένη για το αρχαίο θέατρο της. Συνάντησαν πολλές δυσκολίες στο δρόμο τους, μία από αυτές ήταν η τελευταία αρκούδα του Πίνδου. Καθώς πέρναγαν το γιοφύρι της Άρτας συνάντησαν τον Δήμο και το καριοφύλλι του. Μετά από πολύ περπάτημα, κουρασμένοι και εξαντλημένοι από το τεράστιο ταξίδι τους, έκαναν μία στάση για ξεκούραση στο Μεσσολόγγι.Τ ο επόμενο πρωί θα έφευγαν. Ήρθε το πρωί και ξεκίνησαν το ταξίδι τους. Kαθώς περπατούσαν ένιωσαν τα πάθη της βροχής. Μετά από δύο μέρες ασταμάτητης πεζοπορίας έφτασαν στη Νεάπολη και από κεί πήραν το πρώτο καράβι για την Κρήτη. Μόλις έφτασαν στην Κρήτη και αποβιβάστηκαν από το καράβι συνάντησαν τη Μόνικα, που ήταν η ψυχή του νησιού. Η γνωριμία με τη Μόνικα ήταν το καλύτερο που θα μπορούσε να τους συμβεί. Εκεί όλοι πολέμησαν και έχασαν τη ζωή τους ηρωικά. Αυτό ήταν ένα πολύ λυπητερό πράγμα, αλλά το καλό είναι ότι η Κρήτη ξεσκλαβώθηκε.

Δωδώνη

Νικος θεμελης

Παγωτά Olgi

ΠΑΓΩΤΑ OLGI

Καλωσορίζω τα πρωτάκια μας!!

Μαζί φέτος θα δοκιμάσουμε τις δυνατότητες που μας δίνει η τεχνολογία για να κάνουμε πιο ευχάριστη τη διδασκαλία του μαθήματος της ιστορία.

Ας δούμε παρέα τι συμβαίνει στην περιοχή της Ελλάδος την Εποχή του Χαλκού και ειδικότερα στην περιοχή του Αιγαίου.

Μια μικρή βόλτα στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού

θα σας μεταφέρει στον πολιτισμό των νησιών του Αιγαίου την Εποχή του Χαλκού.

Όπως συμφωνήσαμε, η κάθε ομάδα θα αντλήσει υλικό για το συγκεκριμένο θέμα της, θα επιλέξει τα πιο σημαντικά στοιχεία και θα συντάξει μια παράγραφο που θα παρουσιάζει αυτές τις πληροφορίες στη τάξη.

Το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης θα μας δώσει επίσης χρήσιμο και ενδιαφέρον υλικό.

Δοκιμάστε την εικονική περιήγηση στον Κυκλαδικό Πολιτισμό, όπου θα βρείτε εικόνες και πληροφορίες ή απλώς περιηγηθείτε τις εικόνες.

ΕΡΩΤΗΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ: Από πού αντλούμε τις πληροφορίες μας για τον Κυκλαδικό πολιτισμό; Τι είδους πηγές διαθέτουμε και τι προβλήματα μας δημιουργεί αυτό;

Καλωσήρθατε !!!

Καλώς ήρθατε στην Ήπειρο

karapedi

Ιωάννινα

Δωρεά Οργάνων

H ΜΙΚΡΗ ΝΕΡΑΪΔΟΥΛΑ

Η Νανώ ήταν ένα νεραιδάκι, μια μικρή νύμφη που ζούσε κάποτε σε ένα όμορφο ποτάμι…

Τη μέρα συνήθιζε να τριγυρνάει τις καταπράσινες πλαγιές, παρατηρώντας τα ζώα που ήταν είτε πάνω στα κλαδιά των δέντρων  είτε ακουμπισμένα στις ρίζες ή σιγοπερπατούσαν εδώ και εκεί και απολάμβαναν με χαρά τον ζεστό ήλιο, που έπεφτε πάνω τους περνώντας ανάμεσα από τις πυκνές φυλλωσιές. Πολλές φορές, με τις άλλες νύμφες, βοηθούσε έναν φτωχό ζητιάνο που είχε βρει καταφύγιο σε μια βραχοσπηλιά. Άλλες φορές, της άρεσε να ακούει τις φωνές που έβγαιναν από το γεμάτο τριαντάφυλλα παράθυρο του σπιτιού, που ήταν χτισμένο στην όχθη του ποταμού. Ακόμα απολάμβανε τον παππού να απαγγέλει κομμάτια από την Ερωφίλη, τον Ερωτόκριτο, το Θούριο, τα απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη και τους ελεύθερους πολιορκημένους. Αυτό όμως που την ξετρέλαινε, ήταν η γνωριμία με τη Μόνικα, μια νεαρή ζωγράφο που προσπαθούσε να απεικονίσει τον Ποσειδώνα κρατώντας την τρίαινα και γύρω του νύμφες να του προσφέρουν δώρα. Τέλος, κάθε βράδυ, την νανούριζαν οι άλλες νύμφες με τα τραγούδια <<Να μου το πάρεις ύπνε μου>>, <<Κοιμήσου αστρί>>, <<Της Πάργας>> και <<Το γιοφύρι της Άρτας>>…

Όλγα Κυριαζικίδη

Ποιητικές δοκιμές

Χαϊκού:

Ω Ποσειδώνα
με φωνές σε δοξάζαν
και γω προσκυνώ

Ποίημα:

Τώρα, όσο μπορείς
άντεξε
τα πάθη της βροχής
και μάτωσε
τα πάθη της ψυχής

Γιατί μ’ αγάπησες,
ξεχνώ
ο ζητιάνος
είμαι γώ

Τ’ αγνάντεμα
λησμόνησα,
για τα δικά σου μάτια
το ‘χασα

Αναστασία Μόσχου

Ανέκδοτες σελίδες από το μυθιστόρημα «Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά»

Βράδυ ήτανε, όταν ο Ερωτόκριτος διάβαζε του γιοφυριού της Άρτας ιστορίες στην αγαπητικιά του, Ραπουνζέλ. Τ’ αγνάντεμα της ήταν αυτός, και σαν δέσμη από τριαντάφυλλα στο παράθυρο του πύργου της, έβλεπε εκείνος το άλλο του μισό. Ο ματωμένος λυρισμός του ήταν γλυκές, μελωδικές φωνές στα αυτιά της. Ήταν ο ένας για τον άλλον η ψυχή του νησιού της φαντασίας του μυαλού. Αυτό το νυχτερινό ειδύλλιο θα ‘ταν οι πρώτες τους ενθυμήσεις απ’ αυτόν τον έρωτα που έμελλε να λάβει τώρα, αυτήν ακριβώς την στιγμή.

Αιτία, ο Ρωσσοαγγλογάλλος ζητιάνος και επαγγελματίας πρώην ζωγράφος, Δήμος και το καριοφίλι του. Ήταν ο πατέρας της Ραπουνζέλ. Είχε λάβει μέλος στον πόλεμο που ο ίδιος αποκαλούσε ο Κρητικός Πόλεμος και έτσι ήταν ταύρος για όλα τα υαλοπωλεία. Γνωστός για την αυτοβιογραφία του «Ο βίος μου» και για ένα άλλο βιβλίο σχετικά με την ζωή του, γραμμένο με τον τρόπο του Γ.Σ., «Τα απομνημονεύματα», ο Ποσειδώνας του 19ού αιώνα, Δήμος, μαζί με τους βοηθούς του, τους αυτοαποκαλούμενους ο Παχύς και ο Αδύνατος, την γυναίκα του Ερωφίλη (για την οποία πραγματικά γράφτηκε το γνωστό σαν ύμνος στον Παρθενώνα ποίημα, Kuro Siwo) και τον γιο του Ορέστη (υπεύθυνο για την δολοφονία της Ηλέκτρας σε μια ομιλία στη Στοκχόλμη) ξεκίνησαν ένα ουλαλούμ – έτσι έλεγε την λέξη «αλαλούμ» ο Δήμος γιατί ως γνωστόν, στα νιάτα του ήταν ο κακός μαθητής της τάξης.

«Κοίτα τα ζα! Νομίζουν ότι είναι ελεύθεροι πολιορκημένοι!» αναφώνησε ο Δήμος. «Η ρωμιοσύνη ντρέπεται για λόγο σου Ερωτόκριτε! Όσο μπορείς ανέπνεε απόβρασμα, γιατί τα δώρα που θα κάνω στο παιδί μου δεν είναι πολλά – μονάχα ένα! Να σε σκοτώσω!» Με τα πολλά, ο Παπατρέχας του λόγου συνεπάρθηκε από τις λέξεις, Δήμο. «Ξέρεις ποιος είμαι εγώ;», συνέχισε «Είμαι αυτός που η τελευταία αρκούδα του Πίνδου αντίκρισε στερνό! Είμαι ο επιστάτης των εθνικών οικοδομών επί Ι. Καποδίστρια! Είμαι της Πάργας το καμάρι! Είμαι…»

Σ’ αυτό το τελευταίο «είμαι» έπεσε σε λήθη ο Δήμος, απ’ τα σκάγια του ούζι του Ερωτόκριτου. Σαν τραγωδία σ’ αρχαίο θέατρο στα 200 π.Χ. κατέληξε αυτή η ιστορία, γεμάτη δάκρυα και πόνο. «Ζητείται ελπίς!» ξεφώνιζαν οι χωριανοί, «Γιατί μ’ αγάπησες Ερωτόκριτε;» η δύσμοιρη κοπέλα, και όλα αυτά έμοιαζαν με νυχτερινό μοιρολόι φεγγαριού στην επαρχία. Η χαρά προς στιγμήν πήγε μια βόλτα, μακριά απ’το Μπολιβάρ, το χωριό της ιστορίας. Εν τω μεταξύ, το πτώμα τη Δήμου, πέρασε τα πάθη της βροχής μέχρι να μεταφερθεί κάπου αλλού. Ο Ερωτόκριτος προσπάθησε να φύγει απ’ αυτήν την βουή, που μοιάζε με διαδήλωση. «Κι έχουμε πόλεμο!» ψιθύρισαν στ’ αυτί του οι συγγενείς του Δήμου πριν καν φύγει. Αγάπη που μετατρέπεται σε μετάνοια, ευτυχία που γίνεται δάκρυ. Τέτοια παραμύθια, μόνο οι μεγάλοι κατανοούν.

Βασίλης Μπελούτσος, Oscar Wilde

Έτος Ρίτσου και μια πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση

Το έτος Ρίτσου έδωσε την ευκαιρία για πολλές και ενδιαφέρουσες εκληδώσεις για να γιορταστούν τα εκατό χρόνια από  τη γέννηση του ποιητή. Ανάμεσα σ' αυτές και το δικό μας αφιέρωμα τη σχολική χρονιά που μας πέρασε. Το ημερολογιακό έτος όμως δεν τελείωσε ακόμη και μας δίνει το χρόνο για μια πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση, με την ίδια ευκαιρία. Η βιογράφος του ποιητή Γ. Ρίτσου, Αγγελική Κώττη επιμελήθηκε και παρουσιάζει στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης έκθεση αφιέρωμα στον ποιητή που θα παρουσιαστεί από 26 Σεπτεμβρίου ως 30 Οκτωβρίου. 

Η μακρά διαδρομή της ποίησης του "διαχρονικού έλληνα" ποιητή και τα πολλαπλά του πρόσωπα, που δεν παύουν να μας εκπλήσσουν, παρουσιάζονται μέσα από τα χειρόγραφά του, το πλούσιο φωτογραφικό υλικό από τη ζωή του, καθώς και τις εικαστικές του δημιουργίες. 

Ο τίτλος της έκθεσης: Γιάννης Ρίτσος. Ο διαχρονικός Έλληνας. «Να λες: ουρανός και ας μην είναι».

Δεν θα ήταν ωραίο να είχαμε την ευκαιρία να πάμε να την επισκεφτούμε;;

ΔΟΥΛΕΙΑ ΧΩΡΙΣ ΕΛΠΙΔΑ

Το 1820 γεννιέται στην Πάργα ένα αδύνατο αγόρι με καστανά μαλλιά και καστανά μάτια, ονόματι Ορέστης .

Από πολύ μικρή ηλικία δείχνει το ταλέντο του στη ζωγραφική . Η οικογένειά του βρίσκεται σε κακή οικονομική κατάσταση με αποτέλεσμα να χρειάζεται να δουλεύει τα πρωινά. Έτσι πηγαίνει σε νυχτερινό σχολείο. Αν και κακός μαθητής, αφού ίσα-ίσα που μπορεί να διαβάσει και να γράφει, έχει έφεση στη ζωγραφική και του αρέσει να παρακολουθεί όσο μπορεί περισσότερο Αρχαίο Θέατρο.

Στα δεκαπέντε του χρόνια έρχεται η γνωριμία με τη Μόνικα και μαζί ο πρώτος εφηβικός έρωτας. Η αγάπη του για τη Μόνικα όλο και μεγαλώνει και κάθε πρωί αφήνει μια δέσμη από τριαντάφυλλα στο παράθυρό της. Στα είκοσι του χρόνια ασκεί την τέχνη του αγιογράφου. Στην πορεία στρέφεται στη ζωγραφική που ήταν και η μεγάλη του αγάπη. Στα τριάντα πέντε του χρόνια πλέον και παντρεμένος με την εφηβική του αγάπη, τη Μόνικα και έχοντας παιδιά ,είναι ένας καταξιωμένος ζωγράφος. Στην ηλικία των σαράντα ετών με το έργο του « Ελεύθεροι Πολιορκημένοι » αγγίζει την τελειότητα.

Το 1882 σ’ ένα έργο του εκφράζει αντίθετη άποψη με την κυβέρνηση εκείνης της εποχής.Τα τελευταία χρόνια της ζωής του εξορίζεται σ’ ένα μακρινό νησί. Το 1886πεθαίνει απομωνομένος. Ο λαός όμως δεν τον ξεχνά ποτέ και τέσσερα χρόνια αργότερα τον βραβεύει με το « ασημένιο ποίημα »…

Θοδωρής Καραγιάννης

Η ζωή μου

Πηγαίνω σε ένα Νυχτερινό λύκειο γιατί το πρωί εργάζομαι ως σερβιτόρα. Η δουλειά που κάνω για να βγάλω το χαρτζιλίκι μου είναι Δουλειά χωρίς ελπίδα γι’ αυτό και συνεχίζω σε νυχτερινό σχολείο για να σπουδάσω ένα επάγγελμα με καλύτερο και πιο σίγουρο μέλλον.

Όταν μια μέρα άκουσα πως θα πηγαίναμε μια εκδρομή χάρηκα πολύ. Ευκαιρία να ξεκουραστώ, σκέφτηκα. Αρχικά θα πηγαίναμε στο λιμάνι Της Πάργας και ύστερα θα επισκεπτόμασταν το αξιοθέατο Του γεφυριού της Άρτας. Έχω έναν συμμαθητή ο οποίος είναι Ρωσσαγγλογάλλος και όλοι τον δείχνουν λέγοντας Ο Κακός μαθητής. Είναι αρκετά λεπτός και κάνει παρέα με ένα παιδί αρκετά εύσωμο και έτσι όλοι τους χλευάζουν αποκαλώντας τους ο Παχύς και ο Αδύνατος. Αυτός ο μαθητής ήταν κακός στα μαθήματα αλλά καλός στο να υπακούει. Έτσι όλοι τον έχουν για τα θελήματα και ας πούμε είναι ο Παπατρέχας του σχολείου.

Τώρα ύστερα από μέρες σκέφτομαι αυτή την εκδρομή και οι φωνές των παιδιών είναι τόσο ζωντανές στη μνήμη μου καθώς και Η χαρά που μου προξένησε ήταν μεγάλη.

Ιστορία ...

«Οι μεγάλοι καλλιτέχνες μπορούν να δώσουν ζωή σε κάτι άψυχο», μου είπε μια μέρα ένας ζωγράφος που συνάντησα στο αρχαίο θέατρο της Δωδώνης. «Για παράδειγμα τ’ αγνάντεμα του γιοφυριού της Άρτας, ειδικότερα το βράδυ, όταν το νυχτερινό αεράκι χαϊδεύει το ποτάμι που περνάει από κάτω, είναι πολύ όμορφη εικόνα. Ο ζωγράφος βέβαια δε θα μπορέσει να ζωντανέψει τις φωνές της γυναίκας του πρωτομάστορα, αλλά το δέσιμο της πέτρας και οι καμπύλες των τόξων θα μοιάζουν σαν δέσμη από τριαντάφυλλα» .

Τώρα όμως, συνέχισε, είναι η ώρα να ασχοληθώ με την αυτοβιογραφία μου, όπου περιγράφω πως η τέχνη του αγιογράφου, δηλαδή εκείνου που ζωγραφίζει ιερές εικόνες, μπορεί να είναι μια δουλειά χωρίς ελπίδα , από άποψη χρημάτων, αλλά είναι μια ασχολία που η χαρά και η ικανοποίηση σε πλημμυρίζει.

Έτσι άρχισε να μου μιλάει για τη ζωή του. «Ο βίος μου ξεκινάει εις Πάργαν , το μέρος που γεννήθηκα και έχω τις πρώτες ενθυμήσεις από το σχολείο. Δεν ήμουν ο κακός μαθητής της τάξης, αλλά ούτε και από τους πρώτους. Είμαι απ’ αυτούς που έμαθαν καλά τι σημαίνει φτώχια και πείνα. Ο Ζητιάνος , στους δρόμους, ο παχύς και ο αδύνατος είναι από τις εικόνες που έζησα από μικρό παιδί. Τότε δεν μπορούσα να εξηγήσω γιατί συνέβαινε αυτό, αλλά όταν ρωτούσα οι μεγάλοι μου απαντούσαν «έχουμε πόλεμο!». Ήταν δύσκολη εποχή. Πολλά απ’ αυτά που πέρασα τότε τα έχω ξεχάσει, έχουν περάσει στη λήθη. Ώσπου ήρθε η ώρα να διαλέξω επάγγελμα. Πάντα ήθελα να ασχοληθώ με τις καλές τέχνες. Ασχολήθηκα στην αρχή με την ποίηση, αλλά όταν διάβασα ποιήματα όπως η Ερωφίλη του Χορτάτση, ο Ερωτόκριτος του Κορνάρου, ο Θούριος, του Ρήγα Φεραίου, οι Ελεύθεροι πολιορκημένοι, του Σολωμού ή ο Ύμνος στον Παρθενώνα, του Παλαμά, κατάλαβα ότι δεν θα γινόμουν άξιος ποιητής. Έτσι κατέληξα στη ζωγραφική και την αγιογραφία. Μέχρι σήμερα δεν μετάνιωσα για την επιλογή μου γιατί βαθιά μου δόξασα τη χώρα που μεγάλωσα, μια χώρα με τεράστιο πολιτισμό. Η ρωμιοσύνη, δηλαδή η ελληνική ψυχή, αγαπάει τις τέχνες και τους καλλιτέχνες. Δεν έχει σημασία το κέρδος, σημασία έχει να σ’ αρέσει αυτό που κάνεις».

Τελειώνοντας την κουβέντα μου είπε: «Όσο μπορείς στη ζωή να αγωνίζεσαι. Μην τα παρατάς, προσπάθησε για το καλύτερο και θα τα καταφέρεις».

Μου άρεσαν όσα μου είπε και είμαι βέβαιος πως κι εγώ την ίδια συμβουλή θα δώσω, όταν έρθει η ώρα, και στο παιδί μου.


Δημήτρης Μάντζιος

ΣΧΟΛΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ - ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ

Αγαπητοί αναγνώστες,

με χαρά σας ανακοινώνουμε ότι από το επόμενο τεύχος της σχολικής μας εφημερίδας και στο εξής θα φιλοξενείται μια στήλη φιλολογικού περιεχομένου, μέσα από την οποία θα ταξιδέψετε στην ιστορία της ελληνικής λογοτεχνίας.

Αρχικά θα μεταφερθείτε στην βενετοκρατούμενη Κρήτη με τον «Ερωτόκριτο» και την «Ερωφίλη» και στα μαγευτικά Επτάνησα με τους «Ελεύθερους Πολιορκημένους» και με «το Δήμο και το καριοφίλι του», τα οποία αντικατοπτρίζουν τους αγώνες των Ελλήνων για ανεξαρτησία. Στη συνέχεια θα γνωρίσετε σατιρικά κείμενα, μερικά εκ των οποίων είναι «Ο επιστάτης των εθνικών οικοδομών επί Ι. Καποδίστρια», «Ο ζωγράφος» και «Τα υαλοπωλεία». Επίσης θα έρθετε σε επαφή με έργα που εκφράζουν τα λογοτεχνικά ρεύματα του ρεαλισμού, του παρνασσισμού, του νατουραλισμού και του συμβολισμού όπως «Τ’ αγνάντεμα» του Παπαδιαμάντη, οι «Ίαμβοι και ανάπαιστοι» του Παλαμά, οι «Φωνές» του Καβάφη, «Ο τύπος και η ουσία» του Ξενόπουλου, οι «Πρώτες ενθυμήσεις» της Πηνελόπης Δέλτα, το «Γιατί βαθιά μου δόξασα» του Σικελιανού και ο «Ορέστης» του Κώστα Βάρναλη. Τέλος θα μυηθείτε στη νεότερη λογοτεχνία με έργα σπουδαίων δημιουργών. Ο «Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά» του Καζαντζάκη, ο «Μπολιβάρ» του Εγγονόπουλου, «Το Άξιον Εστί» του Οδυσσέα Ελύτη, η «Ρωμιοσύνη» του Ρίτσου, το «Στο παιδί μου» του Αναγνωστάκη, «Τα πάθη της βροχής» της Κικής Δημουλά, και το «Ζητείται ελπίς» του Αντώνη Σαμαράκη σας εγγυώνται μια ευχάριστη συντροφιά.

                                 

Καλή ανάγνωση!

Ελένη Καραπέδη

Αναμνήσεις ...

Πέρυσι σε μια ταβέρνα 'της Πάργας' συνάντησα ένα παιδί που το έλεγαν ΄Ερωτόκριτο΄. Σε λίγα λεπτά γίναμε φίλοι και αυτός άρχισε να μου λέει ιστορίες από το '200 π.Χ.'. Μου μιλούσε με τις ώρες. 

Στην αρχή μου είπε για τον ‘Θούριο’ και πως οι Έλληνες τον χρησιμοποιούσαν. Στη συνέχεια μου μίλησε για τον ‘κρητικό πόλεμο’ και όλα όσα έγιναν την περίοδο αυτή.

Ύστερα μπήκε στην ταβέρνα ‘ο δήμος με το καριοφίλι του’. Είχε μια ‘δουλειά χωρίς ελπίδα’ , ήταν ο ‘ζωγράφος’ της γειτονιάς. Αργότερα πήγαμε ‘στο χαρέμι’ και μετά περάσαμε από το κάστρο. ‘Αγναντεύαμε’ τη θάλασσα όλη νύχτα.

Νίκος Καζάκος

Διάθεση για μια ακόμα ιστορία...

Η βροχή έπεφτε ασταμάτητα απ' το μαύρο τ' ουρανού, τ' αγνάντεμα έξω απ' το παράθυρο σ' αγρίευε, γι' αυτό είχε χαθεί η χαρά απ' τις φάτσες των ανθρώπων.

Ο παππούς μου διηγούταν πάλι την ιστορία που ονόμαζε «Ο βίος μου» και έλεγε για τη δουλειά του, πόσο δύσκολη ήταν η τέχνη του αγιογράφου κι ότι τώρα όλα είναι πιο εύκολα, ο τύπος και η ουσία. Παραπονιόταν στον πατέρα ότι έχει δουλειά χωρίς ελπίδα να κάνει καριέρα, γιατί ο κόσμος δεν τον αποδεχόταν σαν πολιτικό μετά την ομιλία στη Στοκχόλμη, που η διαδήλωση φοιτητών την κατέστρεψε. Πάντα του έβρισκε ελλατώματα. Κι εγώ βρίσκω ότι οι μεγάλοι είναι τόσο περίεργοι που δεν θέλω να τους καταλάβω.

Οι ώρες περνούσαν και οι προσπάθειες της μητέρας να κοιμήσει το μωρό πλήθαιναν με μεγάλη αποτυχία. «Τραγούδα του το "Κοιμήσου Άστρί" πρότεινε ο παππούς». Εγώ πίστευα ότι αυτό το τραγούδι ήταν άχαρο και δεν θα το τραγουδούσα ποτέ στο παιδί μου, το "Να μου το πάρεις ύπνε μου" ήταν πιο γλυκό. Την ώρα που επιτέλους κοιμήθηκε, κατεύθασε κι ο κακός μαθητής της οικογένειας, ο Ορέστης που πήγαινε σε νυχτερινό Λύκειο.

Ο Ορέστης, ήταν καλλιτεχνικός χαρακτήρας, ο ζωγράφος που ήθελε πάντα να είναι ο παππούς μας, μα τον ενδιέφερε και μελετούσε Αρχαίο Θέατρο περισσότερο. Όμως πέρσυ η γνωριμία που είχε με τη Μόνικα, την ψυχή του νησιού, όπως λέει, τον επηρέασε να διαβάσει τον Ερωτόκριτο. Αποφάσισε τελικά, να φύγει του χρόνου μαζί της και ο Ρωσσογγλογάλλος πατέρας της θα τους εγκαταστήσει σε κάποια οδό της Πάργας, να ευτυχήσουν.

Εγώ θεωρώ την ευτυχία σχετική. Ακόμα κι ο ζητιάνος της γειτονιάς, που οι φωνές του μοιάζουν με μοιρολόι φεγγαριού στην επαρχία, νομίζω πως είναι ευτιχισμένος, κι όλοι οι Έλληνες μπορούν να είναι, κι ας λέει ο παππούς πως έχασαν τη ρωμιοσύνη τους. Μια φορά, είχα ακούσει τον πατέρα να λέει με μάτια γεμάτα ειλικρίνεια στη μαμά: «Γιατί μ’αγάπησες, γι’αυτό είμαι ευτιχισμένος κι όσο μπορείς αυτό να κάνεις». Με συγκίνησαν τα λόγια του, ήταν σαν τα δώρα που δε της χάρισε τόσα χρόνια, ήταν σαν ύμνος στον Παρθενώνα, που τον θαυμάζουν για τη μεγαλοπρέπειά του και το δέος που προκαλεί.

Τα σύννεφα πύκνωναν και η βροχή δυνάμωνε, σαν ελεύθεροι πολιορκημένοι, χαζεύαμε τα τριαντάφυλλα στο παράθυρο κι οι βροντές έφερναν στον παππού εικόνες, λες κι έχουμε πόλεμο! Διάθεση για μια ακόμα ιστορία...

Μάρα Κύρου

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΖΗΤΙΑΝΟΥ

Μια φορά και ένα καιρό, ήταν ένας ζητιάνος που έψαχνε απεγνωσμένα να βρει χρήματα. Το παρατσούκλι του ήταν Παπατρέχας. Ο κόσμος τον έλεγε έτσι, γιατί έτρεχε από φανάρι σε φανάρι και είχε μακριά γένια σαν παπάς. Μια μέρα ενώ ζητιάνευε σε κεντρικό σημείο της πόλης,άκουσε κάποιους περαστικούς να συζητάνε ότι αύριο το Lotto θα μοιράσει σε ένα τυχερό πάρα πολλά χρήματα.Ο ζητιάνος αποφάσισε να πάει σ' ένα πρακτορείο και να παίξει το πιο φτηνό δελτίο μια και δεν είχε πολλά χρήματα. Την άλλη μέρα, περνώντας από ένα πρακτορείο στάθηκε και κοίταξε τους αριθμούς που κέρδισαν. Δεν πίστευε στα μάτια του. Ήταν ο μεγάλος τυχερός! Η χαρά του ήταν απερίγραπτη. Άρχισε να φωνάζει και οι φωνές του ακούστηκαν μέχρι την άκρη της πόλης. Είχε κερδίσει πολλά χρήματα και η ζωή του θα άλλαζε για πάντα. Ε! Παπατρέχα ξύπνα, ακούστηκε η φωνή ενός μαγαζάτορα. Έχεις κλείσει την είσοδο. Τότε ο Παπατρέχας άνοιξε τα μάτια του και διαπίστωσε πως όλα αυτά ήταν ένα όνειρο.

Νίκος Μυρτάκης